Hij + Jij! + ma + pa + broer 1 +...

Een vriendje hebben is heerlijk. Je beleeft de vlinders, de glimlach op je gezicht blijkt onuitwisbaar, het leven is fantastisch. Het sprookje zou pas HELEMAAL perfect als het eenvoudig zou zijn. Jij + Hij. Helaas moet je zoveel mensen erbij nemen. Zijn vrienden, zn klasgenoten, zn pedagenoten en niet in het minst: zn familie. Daarin heb ik geluk: een mama en een papa. Geen oudere, plagende broers, geen jongere pestende zussen... als k erover nadenk, is dat echt een zegen. Familiefeesten gebeuren bij hem zelden. De kant van zn moeder heb ik nog nooit gezien en de kant van zn vader twee keer. Twee uitzonderlijke keren blijkbaar, een huwelijk (gebeurt nu ook ni elk jaar in een familie, of t moet zijn dat er ook elk jaar een scheiding valt) en een barbecue en blijkbaar was die laatste een 'allereerste OOIT'.
Maar Prins heeft minder geluk... Hij kreeg mij, maar kreeg, als het ware een-kopen-vijf-gratis-gewijs, een vijf-koppig gezin erbovenop. Een mama, een papa, twee broers en een zus om precies te zijn. Een OUDERE broer, een JONGERE broer en een JONGERE zus. En mij. Klinkt als een ware nachtmerrie. Ik bedoel, gaf MIJ dat en ik rende. Zelfs Hawaï was niet ver genoeg.
Hij niet. Ik noem m niet voor niet Prins. Elk gevaar gaat hij tegemoet. En hij KNIPPERT nog niet eens! Vorig jaar, zn allereerste bezoek. We vierden thuis onze verjaardag en ik zei m dat. En hij vroeg, zonder een greintje twijfel, of hij mocht komen! We waren nog geen maand samen... Hij kwam, hij zag en wat overwon hij. Een voltallige jury van heel erg kritische mensen. Want al zeur ik me dood over hen en erger ik me blauw, ik zie ze wel graag, die familie van mij. En dat gevoel is wederzijds, dus op de keurbank, die kerel die ons dochter/zuster wil afnemen. Hij slaagde glansrijk, de schat. Voor mijn pa was geen enkele kerel goed genoeg voor zijn oudste dochter, maar HIJ wel. Mijn ma vond m wat stil, maar goed, hoe zou je zelf zijn? Mijn broers, vonden m 'hmhm' wat zo veel betekent als 'cava kerel' en mn zusje vond m 'geen lelijke jongen, hij gaat toch met jou trouwen e M'.
En zo werd mijn prins M's Prins. En mocht hij mee naar familiefeesten. En kwam hij meerdere keren. Kreeg een kerscadeautje (een boek dat mijn ma voor MIJ had gekocht gdvrr), proefde mama's kookkunsten, praatte elk bezoek een beetje meer en langzaam maar zeker wordt hij in de familie opgenomen. Dat gaat traag. HEEL traag. Ik wil m zo veel mogelijk voor mezelf houden en dan past naar huis gaan niet in dat rijtje. Daar moet k m delen. En ik ben EGOÏSTISCH! (ja, in de zin van *stampend* mij, mij mij! *stampend*) Maar dat is niet zo goed. Het is elke keer weer wennen als Prins op bezoek komt. En het ijs lijkt pas ontdooid als hij weer bijna weggaat... Maar als wij moeten kiezen tussen gewoon ons tweetjes en paar keer onwennige bezoekjes aan Keiem of veel 'wennige' bezoekjes aan Keiem, weet ik zeker dat hij, samen met mij, voor t eerste gaat. Want we houden van het perfect M + Prins. En daar hebben we gerust een heel onwennige relatie met die + vijf-gratis-mensen voor over


***

lopen, fuif, bed en docenten (nee, ni allemaal in 1 keer)

Oké, wie zonder zonden is, smijt de eerste steen... Of zo... Zit ik mijn vriendje heel de tijd op zn kap omdat zn blog ni vooruitgaat, heb ik eigenlijk hetzelfde probleem... Er valt gewoon niet zoveel te vertellen. Op school heb k superveel werk en ja, dan maak je dat en merk je dat er alweer een dag voorbij is... Ik heb er juist een weekend van zes dagen opzitten en god! ik heb veel voor school gewerkt. Die docenten nemen maar van je tijd. En elk vak is natuurlijk het ALLERbelangrijkste!
Maar goed, ik heb natuurlijk niet enkel en alleen voor school gewerkt. Ik wil gerust strever zijn, maar ZO erg ben IK zelfs niet. Donderdagmiddag weer een hele marathon moeten lopen om onze trein te halen (zeven minuten hebben we! en normaal doen we er dertien over, als we ons haasten). Maar goed, gehaald heb k hem! K zat er wel als een halve (oke... hele) astma-patiënt te hijgen en te zuchten, en een tomaat was niets in vergelijking met mijn kop, maar goed! Dat doet er allemaal niet toe! M ging naar haar vriendje! Op tijd! En Prins was blij om me te zien ^^.
Helaas was ik zo stom geweest een vriendin te beloven mee te gaan lopen met een loop voor t goede doel... man! NOOIT MEER! Ten eerste startten ze drie kwartier te laat (en mijn geduldvoorraad is ECHT ni groot...). Ten tweede dateert mijn loopritueel ook al van een jaar geleden... Ten derde was t 2,5 kilometer. Ten vierde... doet er ni toe! NOOIT MEER! Mijn tomaat van die middag was er zelfs niets mee in vergelijking. En arme Prins moest lopen voor een concurrerende school... Ja, Prins liep mee... Niet dat ik niet blij was, integendeel. Maar de redenen WAAROM hij meeliep... Korte situatieschets; goede vriend van mijn vriendin loopt al drie jaar achter mijn gat (excuseer, achterwerk), hoorde dat ik meeliep, besliste om ook mee te lopen... en dat kon Prins toch niet laten gebeuren... Maar hey, t was wel lief e... zomaar met mij meelopen <3
Oké, drie kwartier te laat moesten we nog eten en douchen en ons klaarmaken voor... pedafuif! Klinkt lame, en sommige mensen VINDEN t ook lame, maar hey! Ik ben niet zomaar iemand en pedafuifjes RULEN! Je mag je eens mooi opzetten, hoge hakken dragen, veel drinken, lang opblijven, want t enige dat een mens moet doen is de lift nemen, knopje zeven induwen (dat kan al moeilijk worden), sleutel in t juiste gat steken (NOG moeilijker...) en je bed inkruipen. Helaas zat het zat-zijn er niet in, want Prins moest vroeg op. Het lawaai in de gang zorgde dat we al spijt hadden dat we niet wat langer beneden waren gebleven, want daar wakkerzijn is beter dan je in je bed doodergeren... goed! Prins staat om... veel te vroeg op, maakt zich klaar, geeft afscheidskusje en na een uur is hij terug. Wat een efficiënte, vlugge school was dat! Niet dus... We hebben het over HoGent, dus je mag direct al aannemen dat er iets niet in orde is. De stageschool wist van niets dus is Prins voor niets te vroeg opgestaan, zijn wij voor niets zo vroeg gaan slapen... En hebben we heel veel moeten missen blijkbaar... Niels die iemand op zn gezicht klopt bijvoorbeeld. Niels! Die zou een spin naar buiten brengen, gewoon om m ni te moeten dooddoen en HIJ slaat iemand op zn gezicht. Die iemand moet HEEL fout bezig zijn geweest...
Van de rest van de dag kan ik me niet zoveel herinneren, enkel dat we s avonds naar de film zijn geweest. LOS! K ga er niet teveel over zeggen, maar WAUW, wat een film...
Zaterdag dingen gedaan die ik niet aan jullie neusje zal hangen (nu k eraan denk, wss hebben we dat vrijdag ook wel zitten doen =p) en s avonds mocht (oke... moest) M naar huis...
En ja, voor school gewerkt, zeker. Wat doet een mens anders in dit achterlijk West-Vlaamse dorp? We hadden nogal werk voor Engels, met de vakkenstage, dus heb k dat maar gedaan. Lees k opeens op Toledo (Torhoutse variant van Dokeos... Dokeos was al ni mn beste vriend, maar de eerste die vnvnd Toledo tegen mij zegt... kan k niets doen, maar k zou t heel graag willen!!) dat de vakkenstage over Grammatica zal handelen... Die van Aardrijkskunde verkennen heel t land, die van Fysica gaan naar de friggin' Technopolis en wij... hebben grammatica. De aandachtige lezer zit hier nu met een vraagteken.
....................................................?..................................................... Heeft de minder aandachtige lezer zn vraagteken gevonden? "M, jij hebt toch vrijstelling voor gramm?" "Danku! Dat dacht ik ook!". Dus ik mailen. "Ja, nee, t ga over hoe je gramm moet aanleren aan je lln, dus zorg maar dat je er bent!". Kom ik daar vanmiddag toe! Begint ze over een boek dat ik NIET heb moeten kopen omdat ze zei dat dat niet hoeft! Moeten we daar OEFENINGEN op maken en da ding STUDEREN! Ja, ook M...
Respect voor docenten? Dacht t niet


***

hartjes, spelletjes en nerdjes

Wow, ik ben echt een vreselijke blogger... Geef mij mijn vriendje en ik vergeet like ALLES. Zelfs het allerbelangrijkste in mijn leven, mijn EIGEN BLOG =p. Overduidelijk wie eigenlijk altijd het allebelangrijkste in leven is, in elke post wordt hij wel eens vernoemd, die prins van mijn dromen. En deze post zal niet anders zijn, ik heb een paar echt coole dingen gedaan de voorbije vier dagen en daar speelt mijn liefste een absolute glansrol in <3
Donderdag
Om te beginnen heb ik keivroeg moeten opstaan. Like in een kwartier vroeger dan normaal. Like in KWART VOOR ZES. Ja, I know, vind mij maar zielig. Dan naar school voor de leukste les van de week, namelijk Nederlandse cultuur en literatuur. Zijn we maar een kwartier bezig, we zaten wel al twintig minuten in de klas, maar goe, niet altijd even slimme klas die we hebben moet altijd tien minuten niet altijd even slimme vragen stellen over dingen die we heus wel op tijd zullen weten van de desbetreffende docent. Anyways, kwartier les, wordt er op de deur geklopt, 'Mag ik de studenten twee seconden van u lenen?'. Natuurlijk mocht dat, hij kon moeilijk weigeren, niet? Wij naar beneden voor... klasfoto. Even eraan herinneren dat ik in het eerste HOGER zit. Maar dat neemt blijkbaar niet weg dat wij een klastitularis hebben, een schoolreisje in t begin van t jaar en dus blijkbaar ook een klasfoto. Het nut zie ik er niet van in. Ten eerste is dat een groep waar we zes uur mee samen zitten. Van de 24... En ten tweede, het is eerste HOGER, dan buizen er heeeeeel veel mensen op t einde van t jaar... Als je die foto koopt, kan t zijn dat hij al in januari niet meer klopt... Goed, veertig minuten later (er werd -uiteraard- ook nog een individuele foto genomen) wij weer naar de klas. Na de pauze nog een uurtje vakdidactiek Nederlands en toen werd het tijd om like iets vreselijks te doen... Brossen. Ja, ik heb voor het eerst dit jaar gebrost... Geloof me, ik voelde me echt wel schuldig... maar k heb t dan toch maar gedaan, anders was k like twee uur later bij mijn vriendje... Voor hem doe ik alles...
Dus ik op mijn gemak naar t station, beetje praten met meisje dat ook broste... Zij gaat met een trein eerder, dus had ik tijd om mij te verdiepen in 'de kleine prins'. Ja, I know, je hebt dat al in t secundair moeten lezen. In t Frans. Wel, ik niet, en ik moet t in t Nederlands lezen. Nèm. ANYWAYS! Zat ik daar dus te lezen, komen er twee kerels naast mij op de bank zitten. Ik natuurlijk niet kijken, omdat mn boek veel belangrijker was. Hoor ik de ene tegen de andere zeggen 'twee keer je jaar opnieuw doen, das echt belachelijk. Een keer kan ik nog begrijpen, maar twee?? En heb je al gehoord van die ene, die blonde, zit ook in Nederlands, was gisteren een jaar samen met haar lief... die is pas echt...' Oke... voor de mensen die t nog ni door hadden, da ging dus over MIJ!!!! Ik had moeten recht staan, naar m toegaan en m een blauw oog slaan. Maar in de plek zeg ik 'hallo =)' en kijkt hij like een seconde betrapt en daarna doet ie alsof er niets gebeurd is... Ik had m zo moeten slaan e! Die kerel heeft ervoor gezorgd dat ik mij zo klein en dom als een erwt voelde... ASSHOLE! En weet je wat t ergste is? Ik vond m nog meevallen in t begin...
Soit, na dat debacle, waar k nog altij ni goe van ben trouwens, op de trein richting mijn sjoe. Meer dan een uur trein, tram, te voet later ben ik eindelijk bij het allerbelangrijkst in mijn wereld. Daar kreeg ik het allermooiste hangertje ooit! Van Venetiaans glas (pluspuntpluspuntpluspunt dingdingding!), in t rood (dingdingding!) in een hartjesvorm (dingdingdingdingding... TIELT!). Dan ben ik like bijna beschaamd met mijn cadeau... Ik had hem een foto-album gemaakt. Ik was zo nerveus of Prins t wel leuk zou vinden, maar blijkbaar moest ik me daar helemaal geen zorgen over maken... He LOVED it! <3 We eten, ik ga om appeltaart (his favorite ^^) terwijl hij doucht, we eten taart en kruipen in bed. Nu willen jullie wss ni teveel details horen, want wat doen twee mensen die verliefd zijn in een bed... wij... slapen. Teleurgesteld, huh? (of juist heel opgelucht =p).
Daarna frietjes met liefdessaus (de heerlijkste saus ter wereld!) en terwijl mijn vriendin over haar cowboy droomt en ik tv kijk, gaat prins naar beneden voor schachtenverkoop. Hij ging 'er eens ne schoontje uitkiezen'. BAH! Ik was me al een hele blonde, leeghoofdige del aan t voorstellen tot blijkt dat hij een lelijke Limburger aan de haak heeft geslagen! Ik kan niet ontkennen dat mij dat een uitstekende keuze leek... Na de schachtenverkoop, die like eeuwen leek te duren, mocht ik mij eindelijk eens compleet opzetten (incl knalrode lippenstift!) om de Gentse straten onveilig te maken. Prins ging ergens anders heen en blijkbaar was hij daar helemaal niet blij mee... Ik zag er te goed uit volgens hem ^^. Uiteindelijk belandden we in de Outpost om er niet meer uit te geraken voor andere dingen. Prins kwam iets later ook toe (tamzakken van vrienden hadden geen zin om iets te gaan drinken, de duts (k)) en toen we klaar waren met spelen, reden we romantisch met zn tweetjes op zijn fiets naar peda. Het einde van een eerste leuke dag...
Vrijdag
Uitslapen! T is maar als je dat niet meer kan, dat je dat op waarde kan schatten! En geloof me, als de ander vroeg uit bed moet en jij mag blijven liggen, weet je het ZEKER op waarde te schatten! In de namiddag vertrokken we rond vier richting bib en stad. Daarna naar de Outpost terug, waar we voor de verandering eens geen gezelschapsspelletjes speelden, maar M's allereerste World of Warcraft-sessie! Ik heb een half uur nodig gehad om t systeem van vooruitlopen en sturen volledig onder de knie te krijgen en van level een naar level twee te gaan... Maar gosj, t was leuk! Ik ben een bloodelf -uiteraard-. Keimager, blond, sportief (want k moet lopen, heb nog geen geld voor rijbeesten (je kan like op tijgers en beren rijden in de spel) te kopen) en superknap.
Daarna een heerlijke pizza in de Prima Donna om ons een jaar samen te vieren en dan richting Waterhuis aan de Bierkant. Miljoenen soorten bier en daar moet je iets uitkiezen. Bij mij werden de miljoenen al gereduceerd tot een stuk of acht, de fruitbiertjes =p. We zaten heerlijk buiten, romantisch langs t water. Een mens zou er melig van worden. Na ons biertje (voor sommigen van ons =p de helft van ons biertje =p) ging het dan richting peda. Daar aangekomen bleken ze een James Bondfilm te spelen. Wij dus om popcorn en de suzje om heerlijk met ons tweetjes de tv-zaal in te pikken en op ons mega-scherm film te zien. Mijn lieverdje was intussen al heel erg moe en lag soezend tegen mij aan... Romantisch e! Maar vooraleer we allebei vanuit de tv-zaal naar Bedfordshire zouden vertrokken zijn, zijn we dan maar ons bedje ingekropen... Een einde van een superromantische dag
Zaterdag!
Ja, zaterdag krijgt terecht een uitroeptekentje...! Want hell, da was cool. Wekker om negen, bus om kwart voor tien, aankomen om tien, binnen om KWART VOOR ELF! Even korte uitleg. We zijn naar FACTS (Fantasy-Anime-Comics-Toys-SF) geweest! I know, t klinkt enorm nerderig. En geloof me, dat IS t ook wel. Maar ik heb er like een supertijd gehad. Komen we aan aan t ICC, staat er een rij door heel t Citadelpark! En geloof me, t Citadelpark is ni echt klein. Wat wel leuk was, was dat tijdens het wachten verklede mensen passeerden die ons hun prachtige outfits showden. Het is wss een keer per jaar dat die mensen zonder schaamte hun Darth Vader (of hoe je da schrijft) kostuum aandoen. Of hun haar roze verven, een schooluniformpje à la HEEEEL kort aantrekken (of er zich in hijsen bij sommige niet zo magere vrouwen) om als manga/anime-persoon te gaan. Er was zelfs een mini-conducteur! Echt super om te zien hoeveel moeite sommige mensen doen om er zo authentiek mogelijk uit te zien. Echt fantastisch.
Eenmaal binnen werd t alleen maar leuker, in t eerste standje dat we tegenkwamen lagen... replica's van de toverstokken uit de Harry Potter-films! Begrijp me niet verkeerd, ik ben geen nerd. Alleen op t vlak van Harry Potter maak k een uitzondering. Ik kan er niet aan doen. Het is sterker dan mezelf. Mss lijd ik aan de imperio-vloek of zo! =p
Drie zalen vol met F A C T en S! Prins vroeg honderd keren of ik t wel leuk vond, maar hell ja! T was like SUPER! Iedereen begrijpt elkaar daar. Niemand kijkt er vreemd van op als iemand in manga-kostuum (incl aartslelijk schoeisel) voorbijloopt. Integendeel, de desbetreffende persoon zou er nog een complimentje aan over kunnen houden. Een Utopia van een dag...
Prins zelf moest je niet vragen hoe leuk hij t vond... De sterretjes in zn ogen zeiden genoeg. Er was zoveel om te zien, zoveel om te hebben... Het werd soms een hartverscheurende keuze. Maar gelukkig bestaat er internet, en kunnen keuzes uitgesteld worden. Zes uur, drie WoW-action figures, een comicboek (of zo), een skelanimal (een dode knuffel! supercool! ook gekregen voor ons jaar samen van mijn vriendje ^^ een olifantje!) en een mangafiguurtje later liepen we voldaan en smoorverliefd naar buiten. En voor een keer was dat niet enkel op elkaar <3

***

1 jaar <3

T is officieel, ik ben van straat. Al wat langer dan vandaag, namelijk een jaar, maar je zou dan ook voor een dag van straat kunnen zijn. En daarna beland je er dan gewoon weer op. Das ni de bedoeling van van straat zijn. Dus heb ik altijd gezegd, een jaar en dan ben ik van straat. Exact één jaar geleden kreeg ik binnen een paar uur de eerste kus van mijn droomprins. Ja, hij was al prins, hij moest niet nog eerst de transformatie van kikker tot prins ondergaan (thank god! daar ben ik veel te oppervlakkig voor, geef mij maar direct een prachtkerel).
Hoewel ik toen niet echt dacht dat hij mn droomprins was. Of hij dat ik zijn droomprinses was. Ik zag hem eerder als prins voor een dag, week, heeeeel mss een maand. Want we kenden elkaar totaal ni, dus 'das toch gedoemd om te mislukken'. Prins dacht exact t zelfde, dus dat was nog beter. Ik was voor hem gewoon de eerste van een reeks scharrels (ZIJN woorden!), geen zware gevoelens, dus geen gehuil van een van de kanten als er gedumpt werd, gewoon pure fun!
En opeens zijn we een jaar later en nog steeds samen. En we denken niet aan dumpen. Integendeel, er worden toekomstplannen gemaakt (dan op reis naar daar, later huis in de stad, liefst Gent, twee honden (hij dobberman en ik golden retriever (zo baasje, zo hondje =p)), een kat en geen kinderen (of toch ni voor ons dertig. Euh... ZIJN dertig =p)).
Ik zou kunnen doorgaan met het opsommen van alle leuke, lieve, fantastische, grappige, perfecte momenten die we hebben meegemaakt. Maar dan zou ik beter een boek schrijven, want bij hem zijn, is een avontuur, bij hem zijn maakt me gelukkig, bij hem zijn is fantastisch.
Hij leert me dingen kennen, krijgt me telkens weer aan het lachen, hoe down ik ook ben, hij helpt me als ik iets niet begrijp, hij troost me als ik verdrietig ben, hij weet wanneer te zwijgen en wanneer niet als er een moeilijk moment is, hij is beresterk, hij is bloedknap (mooi klinkt zo meisjesachtig) en hij is van mij
al een heel jaar lang
en dat is nog maar het begin

***

Herfstkriebels <3

Love is in the air... En WAUW, is da waar zeg. Ik heb geen idee, maar blijkbaar is t ni de lente die vlinders in de buik brengt. Integendeel! T einde van de zomer, t begin van de koude, donkere herfst maakt blijkbaar heeeeeeeeeeel veel vlindertjes los bij de mensen. Kijk maar naar mij. Vorig jaar had ik morgen een lief <3!
Dus lentekriebels, no way, ze, geef mij maar het herfstgevoel. Niets mooier dan dicht bij je vriendje kruipen als je buiten loopt. Of samen heel dicht onder de 'suzje' (iddergems voor sarge, wa weer West-Vlaams is voor deken) kruipen met een filmpje op (of prison break =p). Of een etentje bij kaarslicht. Weet je hoe lang je moet wachten op je eten als je da in de lente wil? Dan ben je like verhongerd! Of in slaap vallen met een warm lichaam tegen je, dan heb ik, koukleum eerste klas, zelfs genoeg aan één deken.
En niet alleen ik ben smoorverliefd geworden rond deze periode. Britt, nu op erasmus in het zonnige Granada heeft like de liefde van haar leven gevonden. Iedereen in dit kikkerlandje wordt vergeten als ze in haar Diego's ogen kijkt. En hoe haar leven er nu aan toe gaat? Niemand die t weet, want haar blog is al drie weken onaangeroerd gebleven... Maar hey! Wie kan het haar kwalijk nemen? Maar goed, Britt zit in t zomerklimaatding, dus da telt ni echt, laten we verdergaan, want ben nog ni klaar, ze.
Mn 'beste' vriendin van op school (we kennen elkaar drie weken, dus we zijn nog geen zielsvriendinnen =p) heeft sinds vandaag een lief. Super e! T zat er like al een hele week aan te komen en eindelijk is t van dat. En god, what a couple they are... T was mss ni liefde op t eerste gezicht, maar toch wel zeker op t tweede... En da klinkt zo sprookjesachtig e... elkaar totaal ni kennen, maar weten dat t iets mooi kan worden. Mijn prins en ik kenden elkaar nog geen week (hoewel ik al van de eerste dag interesse had =p) en opeens... start de Disneyfilm!
Volgende vriendin. Ziet haar cowboy (=p) twee seconden en weet dat ze verliefd is. Nog haar lief ni, maar wat niet is kan ZEKER nog komen. En wat ze allemaal vertelt, klinkt HEEL erg veelbelovend.
Dus mss brengt deze herfst like veel mensen geluk. Of ze elkaar nu goed kennen of niet. Of t nu gebeurt, of pas de 20ste december...

***

Blijkbaar...

Blijkbaar maakt een mens zijn geluk niet alleen. Blijkbaar zijn er mensen die heel graag af en toe roet in het eten gooien. Blijkbaar zijn er mensen die graag spontaniteit de kop in drukken. Blijkbaar zijn er mensen die een verrassing nutteloos vinden en zo twee mensen hun plezier volledig kunnen kapot maken...

***