1 jaar <3

T is officieel, ik ben van straat. Al wat langer dan vandaag, namelijk een jaar, maar je zou dan ook voor een dag van straat kunnen zijn. En daarna beland je er dan gewoon weer op. Das ni de bedoeling van van straat zijn. Dus heb ik altijd gezegd, een jaar en dan ben ik van straat. Exact één jaar geleden kreeg ik binnen een paar uur de eerste kus van mijn droomprins. Ja, hij was al prins, hij moest niet nog eerst de transformatie van kikker tot prins ondergaan (thank god! daar ben ik veel te oppervlakkig voor, geef mij maar direct een prachtkerel).
Hoewel ik toen niet echt dacht dat hij mn droomprins was. Of hij dat ik zijn droomprinses was. Ik zag hem eerder als prins voor een dag, week, heeeeel mss een maand. Want we kenden elkaar totaal ni, dus 'das toch gedoemd om te mislukken'. Prins dacht exact t zelfde, dus dat was nog beter. Ik was voor hem gewoon de eerste van een reeks scharrels (ZIJN woorden!), geen zware gevoelens, dus geen gehuil van een van de kanten als er gedumpt werd, gewoon pure fun!
En opeens zijn we een jaar later en nog steeds samen. En we denken niet aan dumpen. Integendeel, er worden toekomstplannen gemaakt (dan op reis naar daar, later huis in de stad, liefst Gent, twee honden (hij dobberman en ik golden retriever (zo baasje, zo hondje =p)), een kat en geen kinderen (of toch ni voor ons dertig. Euh... ZIJN dertig =p)).
Ik zou kunnen doorgaan met het opsommen van alle leuke, lieve, fantastische, grappige, perfecte momenten die we hebben meegemaakt. Maar dan zou ik beter een boek schrijven, want bij hem zijn, is een avontuur, bij hem zijn maakt me gelukkig, bij hem zijn is fantastisch.
Hij leert me dingen kennen, krijgt me telkens weer aan het lachen, hoe down ik ook ben, hij helpt me als ik iets niet begrijp, hij troost me als ik verdrietig ben, hij weet wanneer te zwijgen en wanneer niet als er een moeilijk moment is, hij is beresterk, hij is bloedknap (mooi klinkt zo meisjesachtig) en hij is van mij
al een heel jaar lang
en dat is nog maar het begin

***