En wat dan nog?

Ik weet t, lieverdjes, ik heb jullie weer in de steek gelaten. Helaas begonnen mijn docenten weer aan het alombekende fin du siècle te lijden. Hun eeuwen bestaan uit een semester (ze voelen zich dan ook stuk voor stuk heel oud en wijs, al zijn ze broekventjes van 26). En eens dat einde in zicht komt... honderden zaken moeten zeker nog vervuld worden, want het moest maar eens gebeuren dat de wereld zou vergaan in de kerstvakantie en hun arme, zielige studentjes zouden al die kennis niet meer kunnen bezitten... wow, dat zou een nog grotere ramp zijn dan het vergaan van de wereld zelf. Met andere woorden, alle docenten lopen als kippen zonder kop rond om hun lievelingen van studenten met veel liefde te bedelven onder taken.
Geen wonder dat ik uitkeek naar de blok. Nu kan ik doen wat ik wil. Alli, kan ik mij eindelijk eens toeleggen op de taak van de student, namelijk studeren. In het voorbije semester is dat er duidelijk niet van gekomen. Hoe kan het ook anders, als je elke les wel een paar taken krijgt.
Vorige week kregen we een infosessie over studeren. Verplicht. Alsof wij nog niet weten wat studeren is. Maar goed, beginnen ze met te zeggen, dat als je met de sint niet begonnen bent met studeren, je in heel erg diepe str*nt zit. Geen enkele docent die er op is gekomen om de infosessie dan VOOR de goedheilig man te plaatsen, dus blijkbaar zit IEDEREEN serieus in de str*nt. Maar niet getreurd, als optimistische studenten die wij zijn, zijn we heel erg gelukkig met onze niet zo hygiënische situatie. Dan zitten we hier maar diep in dat welriekend goedje, ik begin, al dan niet drie weken te laat, vandaag volop te studeren en wie weet, misschien verandert mijn situatie van heel diep naar heel hoog op wolkjes. Of hoe je van a nightmare naar a fairy tale kan gaan.
Of gewoon in een nightmare kan blijven zitten. Ik heb nog steeds geen kristallen bol waar de toekomst aan mij getoond wordt (maar blijkbaar is dat geen schande, die van waarzeggerij bij Harry Potter zei dat je The Eye moet hebben om de mistige toekomst te kunnen ontrafelen. Well, dan heb ik geen bol èn geen oog. En wat dan nog?).
Dus vanaf deze week kan jij, lieve lezer(es), je misschien wel eens aan meerdere postjes van je favoriete blogschrijfster verwachten. Want ik zit toch al zwaar in de problemen, omdat ik, toen de sint kwam, chocola aan t eten was en niet druk bezig met studeren. Dan kan af en toe een half uurtje schrijven echt geen kwaad, wat jij?

***