Juffrouw Maaike!

Schatjes! Maaike heeft haar allereerste stage achter de rug! En wauw! Dees was zoveel leuker dan verwacht. Ik heb like heel de nacht ni geslapen, puur van zenuwen en was er veel te vroeg natuurlijk. En geloof me, in de je vroegere leraarskamer beetje rondlummelen, t voelt vies hoor. En zoveel mensen die mijn naam nog wisten. Na al die jaren! Toen gaven ze me toch een beetje de kriebels hoor. Leraars, brrrr.
Goed, ga ik dus mee met mn mentor (mentor=de leraar die je observeert, of van wie je de les over neemt), word ik van alle kanten bekeken. Nog nooit een blond klein meisje met bril gezien?? Soit! Ik moet in de eerste les een oefening klassikaal verbeteren. T was echt super! Mn mentor zei dat ze niet geloofde dat t mijn eerste keer voor klas was. Zalig e? Ze vond me behulpzaam, enthousiast, en nog zoveel meer!!! Sorry voor de regen van uitroeptekens, maar ben zo blij e. Ik dacht dat ik voor niets meer diende en opeens heb k like echt iets dat k graag doe en blijkbaar ni eens zo slecht.
O, en heb ook een klasgesprek moeten leiden. De moeilijkste klas van t derde. Niemand krijgt ze stil. Kreeg ik per mail te horen. Dan slik je wel even hoor. Tijdens t observeren bleek dat ze gelijk had. Hoe die reageerden op alles wat ze zei. Maar eigenlijk was dat wel leuk, beetje ambiance in de klas. Ik moest een klasgesprek leiden. Over poëzie... Niet echt een onderwerp dat kinderen in t derde jaar heel erg graag hebben. Maar t was echt heel leuk.
K was zo nerveus, maar eens k voor die klassen stond, was dat allemaal weg, t was alsof k daar al superlang stond en k da gewoon vond. Da klinkt nu misschien raar en melig, ma t voelde wel zo. Ik kan al niet meer wachten op mijn volgende keer!

***