Tussen droom en daad

Het leven zit vol dilemma's. Het dilemma tussen een post schrijven en naar je vriendje gaan. Het dilemma tussen een postwaardige brief te schrijven naar je beste vriendin in Praag of heel erg belangrijk schoolwerk. Het dilemma tussen een gigantisch superlekker ruikend flesje parfum voor je Prins zn verjaardagscadeau (heel erg leuk voor jou) of een stapel fantasy-boeken (heeeeeeeel erg leuk voor HEM).
Zoals gedacht heeft het vriendje gewonnen in het eerste dilemma, werd er een compromis gesloten in het tweede en wonnen de fantasy-boeken het van het geurwater. Maar dat wil niet zeggen dat ik nooit meer een post schrijf (waarvan hier het bewijs), ik nooit meer een SUPERLANGE (denk: acht bladzijden) brief schrijf naar die schat in Tsjechië of mijn lieverd nooit meer een superduur fantastisch parfum in zn cadeautje kan vinden. Dat is zo heerlijk aan het leven, dilemma's kunnen uitgesteld worden. Dan kies je de eerste keer het ene, en maak je dan de volgende keer werk van het andere.
Helaas is dat niet bij alles zo. Zo had ik echt heel graag kunnen blijven kiezen tussen vertaler-tolk en lerares worden. Maar tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren (cf Elsschot). De droom is vertaler-lerares te worden, maar de daad lukte maar niet. Ik was niet slim genoeg, dus dat praktische bezwaar stond al in de weg. Om nog niet te spreken over het geld dat mijn nutteloze proberen al allemaal heeft gekost. Dus pas je de droom een beetje aan. Laat je het vertalen vallen, want het was duidelijk dat dat onderdeel juist het praktische bezwaar was. En dan heb je wel een gebroken droom, maar nog steeds een droom. Een droom waar je keihard aan wil werken, want je weet dat dit echt de ALLERlaatste kans is. Dus gaan we door. En zie je de gebroken droom meer en meer als een echte droom, vergeet je de breuk, vergeet je het stukje waar je zo hard aan gewerkt hebt, maar dat mislukt is. En dat gaat super, zolang je je concentreert op dat haalbare stukje droom. En dan ga je eens per week terug naar de plek waar de oorspronkelijke droom ontstond. En denk je soms toch even '***********! Had ik m maar terug, die droom!' En dan mijmer je over wat er allemaal anders zou zijn, in dat ander leven, het leven met de VOLLEDIGE droom... En soms blijft een mens daar een tijdje in, in dat mijmeren. Maar dat is niet de bedoeling. Dan ben je ontevreden met het zielig hoopje droom dat overblijft. En dat KAN niet de bedoeling zijn. Dus raap je jezelf bijeen en ga je verder; trots op het stukje droom dat je WEL kan waarmaken. Ervan overtuigd dat het je deze keer WEL zal lukken


***